In deze aflevering van Leven na de dood gaan we in gesprek met Herman Hintzen.

Herman was ondernemer, investeerder, vader van een groot samengesteld gezin en altijd onderweg. Tot hij op een dag werd gebeld door zijn huisarts. Slecht nieuws: acute leukemie. Hij moest binnen een uur naar het ziekenhuis. Op zijn elektrische step reed hij door Amsterdam naar huis, terwijl hij dacht: misschien is dit wel de laatste keer dat ik deze stad zo zie.

Wat volgt is een intens verhaal over ziek zijn, chemo’s, een stamceltransplantatie, hoop, wanhoop en opnieuw leren leven. Maar vooral over de bijzondere manier waarop Herman naar de dood is gaan kijken.

Niet alleen als iets angstaanjagends.

Maar uiteindelijk zelfs als bondgenoot.

In dit openhartige gesprek vertelt Herman over de diagnose, het ‘laatste avondmaal’ met zijn gezin, de zware behandelingen, de twee deuren die hij voor zich zag, één naar de dood en één terug naar het leven, en de verwarring en depressie die ontstond toen hij overleefde, maar niet zomaar terug kon naar zijn oude leven.

Zijn ervaringen verwerkte hij in blogs en later in zijn boek De dood als bondgenoot. Een gesprek over sterfelijkheid, zelfliefde, zachter naar jezelf kijken en de vraag hoe je verder leeft als je de dood recht in de ogen hebt gekeken.

Voor wie na deze aflevering verder wil lezen: Hermans boek De dood als bondgenoot is te vinden via www.dedoodalsbondgenoot.nl

Want soms verandert bijna doodgaan niet alleen hoe je naar de dood kijkt, maar vooral hoe je naar het leven kijkt.