Yuri is pas 24 jaar oud. Toch heeft hij al afscheid moeten nemen van zijn stiefvader én zijn moeder. En terwijl hij langzaam leert leven met dat verlies, krijgt hij opnieuw een telefoontje dat niemand ooit wil krijgen.

In deze openhartige aflevering vertelt Yuri hoe het is om op jonge leeftijd meerdere keren afscheid te moeten nemen van de mensen die je het hardst nodig hebt. Over de laatste dagen in het hospice, euthanasie en de onverwachte momenten waarop verdriet je volledig overvalt. Maar het gaat ook over zwarte humor, veerkracht en de mensen die je overeind houden als alles wegvalt.

Het is een verhaal over rouw, maar vooral over liefde. Over hoe je verder leeft als een deel van jezelf voorgoed verdwenen lijkt. En waarom Yuri juist nu zijn verhaal wil vertellen, in de hoop dat andere jonge mensen zich iets minder alleen voelen.

Een indrukwekkend gesprek over verlies, hoop en de kracht van blijven praten.

⚠️ Deze aflevering bevat persoonlijke verhalen over ongeneeslijke ziekte, euthanasie, overlijden en rouw. Luister op een moment dat goed voelt voor jou.